Artroskopia z rekonstrukcją więzadła pobocznego strzałkowego lub piszczelowego (świeże uszkodzenie z internal bracing)

Spis treści:

Co to jest artroskopia z rekonstrukcją więzadła pobocznego metodą internal bracing?

Artroskopia operacyjna z rekonstrukcją więzadła pobocznego strzałkowego (LCL) lub piszczelowego (MCL) z zastosowaniem techniki internal bracing to mało inwazyjny zabieg wykonywany w przypadkach świeżych, ostrych uszkodzeń bocznych struktur stabilizujących staw kolanowy. Celem operacji jest przywrócenie stabilności bocznej kolana oraz zachowanie pełnej funkcji stawu. Zaletą techniki internal bracing jest fakt, że pozwala ona zminimalizować ryzyko nawrotu niestabilności w stawie kolanowym.

Technika wewnętrznego wzmocnienia więzadła (internal bracing) polega na zastosowaniu syntetycznej taśmy z włókien polietylenu o wysokiej wytrzymałości. Taśma ta działa jak „wewnętrzny opatrunek”, który wzmacnia naprawione więzadło w fazie gojenia.

Jakie są wskazania do artroskopii z rekonstrukcją więzadła za pomocą metody internal bracing?

Do artroskopowej rekonstrukcji więzadła pobocznego techniką internal bracing kierowani są pacjenci, którzy mają świeże i całkowite uszkodzenia więzadła pobocznego MCL lub LCL. Operacja przeprowadzana jest również w sytuacji ostrych urazów wielowięzadłowych kolana lub przy znacznej niestabilności bocznej potwierdzonej badaniem klinicznym i obrazowym. Zabieg jest zalecany przez ortopedów również w przypadku uszkodzenia stawu kolanowego z towarzyszącym rozerwaniem torebki stawowej lub oderwaniem więzadła od przyczepu kostnego. Z artroskopowej rekonstrukcji więzadeł pobocznych z wykorzystaniem techniki internal bracing zazwyczaj korzystają sportowcy i osoby aktywne fizycznie, które wymagają szybkiego powrotu do pełnej sprawności.

Jakie są przeciwwskazania do wykonania rekonstrukcji więzadeł pobocznych techniką internal bracing?

Do zabiegu artroskopowego z rekonstrukcją więzadła pobocznego (MCL lub LCL) metodą internal bracing nie kwalifikują się osoby, które mają:

Jak przebiega zabieg rekonstrukcji więzadła metodą internal bracing?

Zabieg polega na artroskopowym zszyciu uszkodzonego więzadła pobocznego i jednoczesnym wzmocnieniu miejsca naprawy systemem internal bracing. Rezultatem jest przejęcie części obciążeń przez taśmę stabilizującą (internal brace), dzięki czemu tkanki biologiczne mają optymalne warunki do zrostu.

Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym lub podpajęczynówkowym. W ramach pierwszego etapu ortopeda, dzięki artroskopowi, ocenia struktury wewnątrzstawowe, w tym łąkotkę, więzadła krzyżowe i chrząstkę. Następnie wykonuje niewielki nacięcia po stronie przyśrodkowej (MCL) lub bocznej (LCL) stawu kolanowego. Po tym przechodzi do głównego zadania zabiegu — czyli dokonuje szycia i odtworzenia więzadła. Następnie przez miejsce naprawy więzadła chirurg ortopeda prowadzi syntetyczną taśmę stabilizującą. Jest ona mocowana do kości piszczelowej i udowej za pomocą kotwic lub śrub. Na zakończenie zabiegu lekarz sprawdza stabilność boczną kolana i zamyka rany. Operacja trwa około 60–90 minut i wykonywana jest z użyciem nowoczesnych implantów bioresorbowalnych lub tytanowych.

Rehabilitacja po zabiegu rekonstrukcji więzadeł pobocznych metodą internal bracing

Kluczowym warunkiem powrotu do zdrowia jest odpowiednia rehabilitacja po zabiegu. Przez pierwsze 2 tygodnie po artroskopii kolano umieszczone jest w ortezie blokującej zgięcie. W tym czasie zaleca się, aby pacjent częściowo obciążał operowaną nogę i wykonywał ćwiczenia izometryczne mięśni uda, chłodzenie i elewację. W ciągu następnych 4 tygodni rehabilitant stopniowo zwiększa zakres realizowanego ruchu do 90 stopni i wdraża kontrolowane obciążenie kończyny. Przez kolejne 1,5 miesiąca pacjent ćwiczy przy pełnym obciążeniu w zakresie siły mięśniowej, koordynacji i równowagi co pozwala wrócić do codziennej aktywności. W rezultacie po upływie 3 miesięcy można rozpocząć uprawianie sportów o niskim ryzyku skręceń, a po 6 miesiącach wrócić do sportów kontaktowych, jeśli ortopeda potwierdzi oczekiwaną stabilność operowanego więzadła.

Warto dodać, że technika internal bracing umożliwia szybszą mobilizację i krótszy czas rehabilitacji w porównaniu z klasyczną rekonstrukcją więzadła.

O co pytają nas pacjenci w zakresie artroskopii z rekonstrukcją więzadła pobocznego strzałkowego lub piszczelowego z zastosowaniem techniki internal bracing?

Czym jest technika internal bracing?

Internal bracing to metoda biologiczno-mechanicznego wzmocnienia zszytego więzadła. Używa się do tego syntetycznej taśmy, która wspiera gojenie więzadła i zapewnia szybszą stabilność.

Kiedy stosuje się rekonstrukcję więzadła pobocznego z internal bracing?

Ta technika rekonstrukcji więzadła pobocznego stosowana jest w świeżych, ostrych uszkodzeniach więzadeł bocznych kolana (MCL, LCL). Polecana jest szczególnie osobom aktywnym fizycznie.

Czy po zabiegu artroskopowym z rekonstrukcją więzadła pobocznego metodą internal bracing można wrócić do sportu?

Technika internal bracing pozwala wrócić do sportu już po upływie 4–6 miesięcy od zabiegu.

Czy taśmy internal bracing pozostają w ciele na stałe?

Tak, implant pozostaje w organizmie, pełniąc funkcję wzmocnienia biologicznego więzadła, bez potrzeby jego usuwania.

Literatura:

Witoński D. Artroskopia i chirurgia rekonstrukcyjna stawu kolanowego, PZWL, 2017.
Ficek K. Nowoczesne techniki rekonstrukcji więzadeł kolana – internal bracing, Ortopedia Traumatologia Rehabilitacja, 2020.
Dragan S. Rehabilitacja po rekonstrukcjach więzadeł pobocznych kolana, Medycyna Sportowa, 2021.
LaPrade R.F., Anatomic Repair and Internal Bracing of Collateral Ligaments of the Knee, Am J Sports Med, 2018.
Dugas J.R., Lateral Collateral Ligament Reconstruction and Internal Bracing: Outcomes and Techniques, J Bone Joint Surg Am, 2020.
Getgood A.M.J., Biomechanical Evaluation of Internal Brace for MCL Repair, Knee Surg Sports Traumatol Arthrosc, 2021.